Geschiedenis

 

Het begon allemaal met een kopje koffie bij “Second Cup” op Greene Avenue, Westmount, Quebec, Canada

Het is Canada geen vaste gewoonte dat er binnen het bedrijf voorzieningen zijn om koffie te drinken. Het bedrijf waar ik werkte was gelegen boven koffieshop “Second Cup”. Dus als er koffie gedronken werd dan gebeurde dat bij de “beneden buurman” Second Cup. Een gelukkige omstandigheid want het was hier dat Mika in mijn leven kwam.

Op deze, naar later bleek, speciale dag ging ik s’morgens zo rond half 8 naar beneden voor een kop koffie. Voor de koffieshop stond op het terras aan de poot van stoel vastgebonden een prachtig rood-bruin jong hondje waarvan de eigenaar binnen snel een bekertje koffie haalde. Ik hou van dieren, speciaal van honden, dus bukte ik mij en aaide het mooie koppie van dit jonge hondje, waarvan ik het ras niet kende. Op dat moment kwam ook de eigenaresse met haar koffie weer naar buiten en uiteraard raakten we aan de praat over hoe mooi, lief en vriendelijk haar puppy wel niet was. Ik vroeg haar naar het ras en ze vertelde dat het een teefje was en dat de juiste benaming van het ras was Standaard Langharige Dashond. Ze vertelde bovendien dat het de laatste uit een nestje was van een fokker uit Repentigny (Montreal), Quebec.

Ik heb de naam van de fokker gevraagd en waar ze precies woonde en terwijl we nog even doorbabbelden deed ik alle moeite om naam en plaats te onthouden, want ja als je koffie gaat halen doe je dat niet met papier en potlood. Toevalligerwijs kwam op dat moment een mijnheer met zijn koffie naar buiten om die op het terras te nuttigen. Hij hoorde dat ik nogmaals naam en adres van de fokker vroeg en hij bood aan om dit voor me op te schrijven want hij voorzag dat ik een en ander nooit zou onthouden. De man had het ongetwijfeld goed gezien en ik ben hem tot op de dag van vandaag dankbaar want ik had het inderdaad nooit onthouden. Bovendien zowel de dame in kwestie als het hondje heb ik daarna nooit meer gezien.

Terug op kantoor heb ik onmiddellijk het telefoonnummer van de fokker opgezocht en haar gebeld. Zij vertelde dat ze op dat moment geen “puppy’s” meer had maar dat ze me op de lijst kon zetten voor de keuze uit een volgend nest . Ik diende daarvoor wel in de komende maand een aanbetaling te doen.

Het moet in de sterren geschreven hebben gestaan. Ik vroeg haar of ik of ik op korte termijn met haar kennis mocht maken en mocht zien hoe zij haar hondjes had gehuisvest. We maakten een afspraak voor de volgende avond om 19.00 uur.

Het eerste wat ik zag toen ik bij de fokster binnenkwam was…. Mika. Een miljoen keer mooier dan het zusje dat ik de vorige dag had gezien op Greene Avenue bij Second Cup. En hoewel ik onmiddellijk viel voor de schoonheid van Mika vertelde fokster mij dat Mika niet te koop was. Het was haar nestkeuze en hoewel ook andere kopers haar hadden willen kopen was ze bij haar standpunt gebleven en was voor haar Mika de beste uit het nest en voor altijd van haar, einde van de discussie. Terwijl we zo zaten te praten kwam Mika op mijn schoot zitten en legde op de meest engelachtige manier haar kleine hoofdje op mijn schouder en had ik duidelijk het gevoel “Mika wilde ook bij mij zijn”. Het was ongelooflijk zelfs de fokster kon het niet geloven. Ook dit stond kennelijk in de sterren geschreven. Maar ja…. “ze was niet te koop”

Wij, de fokster en ik, hebben deze avond lang zitten praten, ook hoe ze kritisch naar de mensen keek die een pup wilden reserveren of wilden kopen. Ze wilde ook de woonomgeving zien waar haar puppies terechtkwamen. Met andere woorden, niet alle koopkandidaten mochten ook een puppy kopen. Maar hoewel ik mij inmiddels al gekwalificeerd had als een toekomstig koper van een van de puppy’s uit een volgend nest, bleef Mika in mijn gedachten.

Op de een of andere manier bouwde Mika en ik deze avond een verstandhouding op …. Maar Mika was niet te koop. In het avondlange gesprek wat ik met de fokster had over een toekomstig puppy, kwam het gesprek toch telkens weer op Mika en dat ik er alles voor over had om haar te kunnen kopen…. Maar Mika was niet e koop. Uiteindelijk nam ik om ca half twaalf afscheid van de fokster en Mika en gedurende de gehele rit naar huis van 1 uur en ook gedurende nacht was Mika in mijn gedachten. Ik had nog nooit een hondje gezien dat zo mooi was en met mooi bedoel ik qua uiterlijk en ,net zo belangrijk, innerlijk.

De volgende morgen belde ik al vroeg naar de fokster om te trachten een afspraak te maken en een manier te vinden om alsnog Mika te krijgen. De afspraak kreeg ik voor dezelfde avond om 19.00 uur….. maar Mika was niet te koop. Het was werkelijk ironisch want doen ik die avond zo rond 11 uur bij de deur stond om weer naar huis te gaan, kwam Mika naar me toe en het was of ze wilde vragen: “Ga ik met jou mee naar huis?”

De volgende morgen heb ik weer de fokster gebeld en gevraagd of ik nog een keer langs mocht komen om te onderzoeken of er toch geen mogelijkheden waren om Mika te kopen. Ook nu kreeg ik weer een afspraak om 19.00 uur en ook nu kwam Mika weer op mijn schoot zitten om haar mooie kleine hoofdje op mij schouder te leggen. Ze was niet alleen het mooiste hondje wat ik ooit had gezien maar ze was zo puur, zo rustig, zo zacht en zo lief….. De enige juiste beschrijving was (en is) Engelachtig.

De volgende morgen belde ik weer naar de fokster, andermaal om te vragen of er geen mogelijkheden waren en heel voorzichtig zei ze dat ze er over wilde denken en dat ze mij het zou laten weten. Die avond belde ik haar weer en we maakten een afspraak voor de volgende avond 19.00 uur. Het was op een Woensdagavond en we hebben lang gepraat. Uiteindelijk zei ze dat ze Mika aan me wilde verkopen maar dat er naast het prijskaartje nog een aantal voorwaarden aan verbonden zouden zijn. Ik moest met Mika minimaal het Canadees Kampioenschap behalen en als Mika haar eerste nestje zou krijgen dan moest ze de eerste keus uit het nest hebben. Natuurlijk ging ik onmiddellijk akkoord en de “koop” was gesloten……….. Ik kon het niet geloven, mijn droom kwam werkelijk uit!!!!. Toen ik opstond om naar huis te gaan kwam Mika weer naar de deur en andermaal had ik het gevoel dat ze vroeg: “Ga ik met je mee naar huis”. Ik ben op mijn knieën voor haar gaan zitten en heb haar gezegd dat de volgende keer als ik haar weer zag dat ze dan mee naar huis mag met Mamma.

De fokster en ik hebben een afspraak ge maakt voor de Vrijdagavond 19.00 uur om Mika op te halen. Het was ongelooflijk dat deze droom, mijn droom, echt uit zou komen. Die Vrijdag ben ik extra vroeg van mijn werk weggegaan en was om, 17.00 uur al in de buurt van Repentigny, natuurlijk veel te vroeg dus besloot ik om koffie te drinken in restaurant op 2 minuten afstand van het huis van de fokster. En hoewel nog veel te vroeg besloot ik om half zeven, ik kon niet meer wachten, om bij de fokster aan te bellen om mijn Mika, mijn engelachtig mooi puppy, in ontvangst te nemen…… Mijn Mika…… en de rest gaat zich nu ontvouwen.

Mika is in een woord geweldig in de showring….. .. Ze is inmiddels Canadees, Iers, Europees, Nederlands en Internationaal kampioen. Bovendien werd ze in Amsterdam zowel Winner 2008 als Winner 2009.